Samenvattingen · FransNL · VWO

Tekstsoorten en examenthema's

Bij het lezen op het CE Frans helpt het te weten met wat voor tekst je te maken hebt. Dit onderwerp brengt de tekstsoorten in kaart naar hun schrijfdoel (informeren, betogen, beschouwen, verhalen), bespreekt de journalistieke genres (article, éditorial, interview, reportage, fait divers) en de literaire en persoonlijke teksten, en behandelt de examenthema's die telkens terugkeren. Het is CE-leesvaardigheidsstof (domein A): leesvaardigheid is het enige centrale-examendomein bij Frans. De vraagvormen zelf komen in een apart onderwerp aan bod.

4 Onderdelen~20 min leestijd4 VaardighedenNiveau Basis 1 · Standaard 2 · Verdieping 1

T·0333 / 16

Examenprofiel

Tekstsoorten naar hun schrijfdoel onderscheiden (informeren, betogen, beschouwen, verhalen) en de leeshouding daarop afstemmenDe journalistieke genres herkennen (article, éditorial, interview, reportage, fait divers, critique)Literaire en persoonlijke teksten herkennen (extrait de roman, récit, lettre, témoignage)De veelvoorkomende examenthema's en hun woordvelden herkennen en inzetten voor tekstbegrip

Operatoren:herken de tekstsoortbepaal het schrijfdoelbenoem het genreplaats in het themaleg uit

basisniveau

Je herkent de tekstsoort en het schrijfdoel van een examentekst en weet welke thema's het CE Frans telkens aanbiedt.

verhoogd niveau

Wie verder reikt, gebruikt kennis van genre, register en frankofone cultuur actief om ook moeilijke, impliciete teksten te ontsluiten.

Diepte

Tekst

Inhoud · 4 onderdelen

Tekstsoorten en examenthema's

Tekstsoorten naar functie: informeren, betogen, beschouwen, verhalen#

Basisexamenblad-nl-frans-vwo-domein-A

Voor je een tekst goed leest, helpt het te weten wat de auteur ermee wil: het schrijfdoel. Afb. 1 ordent de tekstsoorten naar dat doel in vier hoofdgroepen: informatief (informeren), betogend (overtuigen), beschouwend (laten nadenken, wikken en wegen) en narratief/literair (vertellen, ontroeren, amuseren). Het schrijfdoel bepaalt hoe je moet lezen: bij een informatieve tekst zoek je feiten, bij een betogende tekst het standpunt en de argumenten, bij een beschouwende tekst de afweging, en bij een verhalend fragment de gebeurtenissen en de sfeer. Eén tekst kan doelen mengen — een reportage informeert én raakt — maar meestal is er één hoofddoel. Afb. 1 dient als kaart bij de rest van dit onderwerp.

Afb. 1 — Tekstsoorten naar schrijfdoel

Afb. 1De vier hoofdgroepen tekstsoorten naar hun schrijfdoel, met per groep enkele Franse voorbeeldgenres. Het schrijfdoel bepaalt je leeshouding.

De informatieve tekst (le texte informatif) wil je feitelijk op de hoogte brengen. In de Franse pers zijn dat het nieuwsbericht (l'article), de korte berichten (les brèves) en de reportage. De toon is doorgaans neutraal, de opbouw helder: vaak beantwoordt de kop of de eerste alinea (le chapô) al de kernvragen wie, wat, waar en wanneer. Je leeshouding is zoekend en globaal: je haalt de hoofdgedachte en de relevante feiten eruit. Let wel op: „informatief” betekent niet altijd „onpartijdig” — ook een informatieve tekst kan door woordkeuze een kleuring krijgen. Toch is het herkennen van het informatieve hoofddoel nuttig, want het vertelt je dat de tekst vooral feiten aanreikt en niet in de eerste plaats een mening verkondigt.

De betogende tekst (le texte argumentatif) wil je overtuigen van een standpunt. Het schoolvoorbeeld is het hoofdredactionele commentaar (l'éditorial) en de opiniebijdrage (la tribune of le billet d'humeur). De structuur draait om een stelling (la thèse) die met argumenten (les arguments) en voorbeelden wordt onderbouwd, vaak met een tegenwerping (l'objection) die de auteur weerlegt. Je leeshouding is analytisch: je zoekt het standpunt, de argumenten en de manier waarop de auteur je probeert mee te krijgen. Signaalwoorden helpen: „car” en „parce que” leiden een argument in, „donc” en „par conséquent” een gevolgtrekking, „cependant” en „en revanche” een tegenstelling. Bij een betogende tekst is de vraag naar de mening en de bedoeling van de auteur nooit ver weg.

De beschouwende tekst (le texte réflexif) neemt geen scherp standpunt in maar verkent een vraag: hij wikt en weegt, belicht meerdere kanten en laat de lezer nadenken. Het essay (l'essai) en de doorwrochte cultuurkritiek (la critique) horen hier. De narratieve of literaire tekst (le texte narratif/littéraire) ten slotte vertelt: een verhaal (un récit), een romanfragment (un extrait de roman) of een persoonlijk relaas. Het doel is tonen, ontroeren of amuseren, niet informeren of overtuigen. Deze twee soorten vragen elk hun eigen leeshouding — bij de beschouwing volg je de afweging, bij het verhaal de gebeurtenissen, de personages en de sfeer. Ze staan het verst af van het zakelijke nieuwsbericht en komen in de volgende secties nog uitgebreider aan bod.

Hoe herken je het schrijfdoel snel? Kijk naar de paratekst en de eerste alinea: een neutrale kop met feiten wijst op informatie, een stellige of prikkelende kop met een duidelijke mening op een betoog, een vraag of een afweging op een beschouwing, en een scène met personages op een verhaal. Let ook op de bron (la source): een éditorial staat op de opiniepagina, een reportage in het nieuwskatern. Het schrijfdoel bepalen is geen doel op zich, maar stelt je leeshouding af nog voordat je de eerste vraag beantwoordt — en dat scheelt tijd en fouten. Wie een betoog leest alsof het een neutraal bericht is, mist het standpunt; wie een verhaal leest als een feitentekst, mist de sfeer.

Uitgewerkt voorbeeld

Het schrijfdoel aan de kop herkennen

Een tekst draagt de kop „Pourquoi il faut en finir avec la voiture en ville” en staat op de opiniepagina. Wat is het schrijfdoel, en hoe pak je de tekst aan?

De kop wegen
„Il faut en finir avec …” (er moet een eind komen aan …) is een stellige mening, geen neutrale constatering: de kop verraadt een standpunt.
De bron meenemen
De plaatsing op de opiniepagina bevestigt dat dit een betogende tekst is — waarschijnlijk een éditorial of tribune.
De leeshouding kiezen
Lees analytisch: zoek de thèse (de auto moet de stad uit), de arguments (milieu, veiligheid, ruimte) en de manier waarop de auteur overtuigt.

Resultaat: Het schrijfdoel is betogen: de stellige kop en de opiniepagina wijzen op een éditorial of tribune. De juiste aanpak is analytisch lezen — standpunt, argumenten en overtuigingsmiddelen zoeken — niet louter feiten verzamelen.

Veelgemaakte fouten

„Informatief” gelijkstellen aan „objectief”. Ook een informatieve tekst kan door woordkeuze gekleurd zijn; het hoofddoel (feiten aanreiken) blijft informatief.
Een betogende tekst als een neutraal bericht lezen en zo het standpunt en de argumenten missen. Zoek bij een betoog altijd de thèse en de arguments.

Actieve herhaling

Verzamel vier korte Franse teksten (bijvoorbeeld een nieuwsbericht, een éditorial, een essayfragment en een romanfragment). Bepaal per tekst het schrijfdoel met Afb. 1 en noteer welk signaal (kop, bron, toon, opbouw) je op het spoor bracht.

Actief ophalen

Haal de kernpunten op — onthul ze daarna.

Bronnen: Examenprogramma Frans VWO — domein A Leesvaardigheid (CvTE / Examenblad)

Journalistieke genres in het examen (article, éditorial, interview, reportage, fait divers)#

Standaardexamenblad-nl-frans-vwo-domein-A

De meeste examenteksten Frans komen uit de journalistiek, en het loont de gangbare genres te kennen, want elk genre heeft zijn eigen doel en toon. De Franse pers is rijk: kwaliteitskranten als Le Monde, Le Figaro en Libération, weekbladen als L'Express, Le Point en L'Obs, en het internationaal georiënteerde Courrier international leveren vaak de teksten. Naast de gedrukte pers zijn er nieuwssites en de taalvriendelijke bronnen van TV5MONDE en RFI. Binnen een krant staan verschillende genres naast elkaar: het feitelijke bericht, de reportage, het interview, het commentaar en het lichte fait divers. Wie het genre herkent, weet meteen of hij feiten, een mening of een verhaal mag verwachten — en stemt zijn leeshouding daarop af.

Het basisgenre is het nieuwsartikel (l'article de presse), dat een gebeurtenis feitelijk verslaat. Kort nieuws heet une brève (een paar regels) of une dépêche (een persbureaubericht). Zulke berichten volgen vaak de omgekeerde piramide: het belangrijkste eerst, in kop en chapô, de details daarna. De toon is neutraal en de kernvragen qui, quoi, où, quand, pourquoi (wie, wat, waar, wanneer, waarom) worden snel beantwoord. Je leest zo'n tekst zoekend: je hoeft niet elk detail te wegen, maar haalt de kern en de gevraagde gegevens eruit. Dit is het meest voorkomende, meest neutrale genre en vaak het startpunt van een set examenteksten.

De reportage brengt de lezer ter plaatse: de journalist beschrijft wat hij zag en hoorde, citeert betrokkenen en schetst sfeer. De toon is levendiger en concreter dan die van het kale bericht, met beschrijvingen en getuigenissen, maar het doel blijft informeren. Het fait divers is een kort bericht over een klein, opmerkelijk voorval — een ongeluk, een misdaad, een curieuze gebeurtenis — vaak met een menselijke of sensationele inslag. Het staat los van het grote nieuws en heeft iets anekdotisch. Voor het examen is het nuttig deze twee te onderscheiden van het commentaar: reportage en fait divers vertellen en beschrijven feitelijk, terwijl het commentaar juist een mening verkondigt.

Tegenover de informerende genres staan de meningverkondigende. Het éditorial is het commentaar van de hoofdredactie: het geeft het standpunt van de krant over een actuele kwestie. De tribune (of la carte blanche) is een opiniestuk van een gastauteur — een expert, schrijver of politicus. Het interview geeft in vraag-en-antwoordvorm de woorden van een geïnterviewde weer; let daar op het onderscheid tussen wat de journalist vraagt en wat de gast beweert. De critique ten slotte beoordeelt een boek, film of voorstelling en combineert beschrijving met een oordeel. Bij al deze genres is de mening centraal: je zoekt het standpunt, en bij het interview bovendien van wíe dat standpunt is.

Je herkent het genre vaak al voor je de tekst leest, aan de paratekst. De rubriek (la rubrique) vertelt in welk katern de tekst staat; de kop en de chapô kondigen doel en toon aan; de ondertekening (la signature) en de functie van de auteur verraden of het een redacteur of een gastschrijver is; en de vorm — een vraag-en-antwoordopmaak wijst op een interview, een sterrenoordeel op een critique. Deze snelle genreherkenning is geen luxe: ze stelt je leeshouding af en waarschuwt je voor de kleuring van de tekst. Een éditorial lees je met het besef dat je een mening voorgeschoteld krijgt; een reportage met het besef dat je feiten en sfeer krijgt. Zo voorkom je dat je een gekleurd betoog voor objectieve informatie aanziet.

Uitgewerkt voorbeeld

Genre en kleuring herkennen

Een tekst staat in de rubriek „Débats & Opinions”, is ondertekend door een gasthoogleraar en betoogt dat de universiteit gratis moet blijven. Welk genre is dit, en wat betekent dat voor je lezing?

De paratekst lezen
De rubriek „Débats & Opinions” en de ondertekening door een gastauteur (geen redacteur) wijzen op een opiniestuk van buitenaf: een tribune.
Het doel bepalen
De tekst verdedigt een stelling (de universiteit moet gratis blijven): het doel is overtuigen, niet informeren.
De leeshouding afstemmen
Lees kritisch en analytisch: zoek de thèse en de arguments, en besef dat de weergegeven feiten in dienst staan van het standpunt.

Resultaat: Het is een tribune (gastopiniestuk), herkenbaar aan de rubriek en de ondertekening. Je leest hem als een betoog: op zoek naar standpunt en argumenten, met het besef dat de tekst gekleurd is.

Veelgemaakte fouten

Een éditorial of tribune voor een neutraal nieuwsbericht aanzien en zo een mening als feit lezen. Commentaargenres verkondigen een standpunt.
Bij een interview de vraag van de journalist verwarren met het antwoord van de geïnterviewde; het standpunt is dat van de gast, niet per se van de krant.

Actieve herhaling

Zoek op een Franse nieuwssite één voorbeeld van een article, een reportage en een éditorial. Benoem per tekst het genre, het schrijfdoel en het paratekstsignaal (rubriek, kop, ondertekening) waaraan je het herkende.

Actief ophalen

Haal de kernpunten op — onthul ze daarna.

Bronnen: Examenprogramma Frans VWO — domein A Leesvaardigheid (CvTE / Examenblad)

Literaire en persoonlijke teksten (récit, extrait de roman, lettre)#

Standaardexamenblad-nl-frans-vwo-domein-A

Niet elke examentekst komt uit de krant. Het CE Frans biedt ook literaire en persoonlijke teksten aan, die een heel ander leesgedrag vragen dan het zakelijke bericht. Literaire teksten zijn bijvoorbeeld een romanfragment (un extrait de roman), een kort verhaal (une nouvelle) of een verhalend stuk (un récit); persoonlijke teksten zijn een brief (une lettre), een getuigenis (un témoignage), een dagboekfragment (un journal intime) of een blogpost (un billet de blog). Wat ze delen, is subjectiviteit: er spreekt een ik, met gevoelens, herinneringen en een eigen kijk. Je leest niet langer voor de kale feiten, maar voor de ervaring, de toon en wat er tussen de regels meespeelt. Deze sectie bespreekt hoe je zulke teksten aanpakt.

In een romanfragment of verhaal draait het om de vertelde wereld: de gebeurtenissen (l'intrigue), de personages (les personnages), de ruimte en de tijd. Cruciaal is het vertelperspectief (le point de vue): een ik-verteller (un narrateur à la première personne) kleurt alles vanuit zijn eigen, mogelijk bevooroordeelde blik, terwijl een alwetende verteller (un narrateur omniscient) in de hoofden van alle personages kan kijken. Let ook op de verteltijd — literair Frans gebruikt vaak de passé simple, een verteltijd die je in kranten zelden ziet, naast de imparfait voor achtergrond en beschrijving. Wie het perspectief en de personageverhoudingen doorziet, begrijpt niet alleen wát er gebeurt, maar ook hoe je het moet wegen.

Persoonlijke teksten zetten een individuele stem centraal. In een brief of e-mail let je op de aanhef en de afsluiting, want die verraden de relatie en het register: het formele „Madame, Monsieur … Veuillez agréer mes salutations distinguées” staat mijlenver van het informele „Salut … Bises”. Een témoignage (getuigenis) geeft een persoonlijke ervaring weer, vaak emotioneel geladen; een dagboek of blog is nog directer en intiemer. Bij deze teksten is de subjectiviteit geen bijzaak maar de kern: de schrijver deelt gevoelens, oordelen en herinneringen. Je leest ze op houding en emotie — is de schrijver boos, nostalgisch, dankbaar? — en op de relatie tussen schrijver en lezer, die uit register en toon blijkt.

Het grote verschil met de journalistiek is dat de betekenis vaak impliciet blijft. Een nieuwsbericht zegt wat het bedoelt; een literaire of persoonlijke tekst suggereert. Een gevoel wordt niet benoemd maar getoond via een gebaar, een detail of het decor; een oordeel schuilt in de connotatie van een woord. Daarom lees je deze teksten trager en aandachtiger, met oog voor beeldspraak, toon en de spaties tussen de regels. Tegelijk geldt ook hier de examendiscipline: je hoeft het fragment niet literair te analyseren zoals in het schoolexamen literatuur, maar de vragen te beantwoorden. Die vragen richten je aandacht op de plek waar de betekenis zit — een emotie, een motief, de houding van een personage of verteller.

Voor het examen is het belangrijk deze teksten niet met de verkeerde bril te lezen. Wie een romanfragment als een feitentekst behandelt, zoekt tevergeefs naar „de informatie” en mist de sfeer, het perspectief en de impliciete betekenis waar de vragen naar peilen. Herken daarom eerst dat je met een literaire of persoonlijke tekst te maken hebt — aan de vertelvorm, de passé simple, de ik-stem of de brief-opmaak — en schakel over naar een tragere, interpreterende leeshouding. Onderbouw je antwoorden ook hier met de tekst: een gevoel of houding leid je af uit concrete woorden en details, niet uit je eigen fantasie. Zo lees je ook het lastigste, meest impliciete teksttype met grip.

Uitgewerkt voorbeeld

Het vertelperspectief bepalen

Een fragment begint: „Je n'ai jamais compris pourquoi ma mère gardait ce vieux manteau. À l'époque, je croyais qu'elle était simplement sentimentale.” Welk vertelperspectief is dit, en waarom is dat belangrijk?

De vertelvorm herkennen
„Je n'ai jamais compris”, „je croyais” — de tekst wordt verteld door een ik: dit is een ik-verteller (narrateur à la première personne).
De gevolgen wegen
Alles wat we zien, zien we door de ogen van deze verteller; „à l'époque, je croyais” suggereert bovendien dat hij het toen verkeerd zag — zijn blik is beperkt en kan onbetrouwbaar zijn.
De betekenis benutten
De formulering wijst erop dat de verteller nu, achteraf, iets beter begrijpt over zijn moeder — de spanning tussen toen en nu draagt de betekenis.

Resultaat: Een ik-verteller die terugblikt. Dat is belangrijk omdat de weergave subjectief en mogelijk onbetrouwbaar is: „à l'époque, je croyais” verraadt dat zijn toenmalige oordeel („simplement sentimentale”) onvolledig was — daar zit de impliciete betekenis.

Veelgemaakte fouten

Een romanfragment als een feitentekst lezen en de sfeer, het perspectief en de impliciete betekenis missen. Literaire teksten tonen in plaats van te vertellen.
Het vertelperspectief negeren en de woorden van een (mogelijk onbetrouwbare) ik-verteller als objectieve waarheid nemen.

Actieve herhaling

Neem een kort Frans romanfragment en een persoonlijke brief. Bepaal per tekst het vertelperspectief of het register (formeel/informeel), en schrijf in één zin op welke emotie of houding impliciet meespeelt — met de tekstplaats die je die aanwijzing gaf.

Actief ophalen

Haal de kernpunten op — onthul ze daarna.

Bronnen: Examenprogramma Frans VWO — domein A Leesvaardigheid (CvTE / Examenblad)

Examenthema's: maatschappij, milieu, jongeren, frankofone wereld#

Verdiepingexamenblad-nl-frans-vwo-domein-A

Hoewel elke examentekst nieuw is, keren de thema's telkens terug. Afb. 2 groepeert de gangbare examenthema's van het CE Frans in vier velden: maatschappij en jongeren, milieu en duurzaamheid, media en technologie, en de frankofone wereld en cultuur. Waarom is dit nuttig? Omdat je bij een bekend thema al beschikt over achtergrondkennis en, belangrijker nog, over het woordveld (le champ lexical) — de woordenschat die bij dat onderwerp hoort. Wie de kernwoorden van „het milieu” of „de digitale wereld” in het Frans paraat heeft, leest een tekst over dat thema sneller en met meer begrip. Deze sectie loopt de vier velden langs; het is de synthese van dit onderwerp, want thema-, genre- en cultuurkennis komen hier samen.

Afb. 2 — Veelvoorkomende examenthema's

Afb. 2De vier themavelden die in het CE Frans telkens terugkeren. Bij een bekend thema beschik je al over achtergrondkennis en het bijbehorende woordveld.

Het eerste veld is de maatschappij (la société), vaak toegespitst op jongeren (les jeunes). Terugkerende onderwerpen zijn onderwijs (l'éducation, l'école, les études), werk en werkloosheid (le travail, le chômage), gelijkheid en ongelijkheid (l'égalité, les inégalités), immigratie en samenleven (l'immigration, le vivre-ensemble), en het leven van jongeren zelf: studie, sociale druk, toekomstdromen. Het bijbehorende woordveld bevat woorden als „la génération”, „l'engagement” (betrokkenheid, inzet), „la précarité” (bestaansonzekerheid) en „la citoyenneté” (burgerschap). Teksten in dit veld zijn vaak betogend of beschouwend: ze stellen een maatschappelijke vraag aan de orde en nodigen tot nadenken uit. Herken je het thema, dan weet je welke woordenschat en welke soort argumenten je kunt verwachten.

Het tweede veld is het milieu (l'environnement) en de duurzaamheid (le développement durable). Dit thema is prominent in de Franstalige actualiteit. Terugkerende onderwerpen zijn de klimaatverandering (le changement climatique, le réchauffement climatique), de biodiversiteit (la biodiversité), vervuiling en afval (la pollution, les déchets), energie (les énergies renouvelables) en de leefstijl (la consommation, le gaspillage — verspilling). Het woordveld bevat werkwoorden als „polluer”, „gaspiller”, „recycler” en „préserver”, en begrippen als „l'empreinte carbone” (de koolstofvoetafdruk) en „la transition écologique”. Teksten hierover zijn vaak betogend (er moet iets veranderen) of informatief (wat is er aan de hand). Voorkennis van dit woordveld is goud waard, omdat de terminologie anders struikelblokken oplevert.

Het derde veld is de media en de technologie. Onderwerpen zijn de digitale wereld (le numérique), de sociale media (les réseaux sociaux), de invloed van schermen (les écrans), privacy en gegevens (la vie privée, les données personnelles), nepnieuws (les fausses informations, l'infox) en, steeds vaker, de kunstmatige intelligentie (l'intelligence artificielle). Het woordveld bevat „connecté” (verbonden, online), „une application”, „un internaute” (internetgebruiker) en „le harcèlement en ligne” (online pesten). Deze teksten zijn beschouwend of betogend: ze wegen de kansen en gevaren van de technologie of nemen er een standpunt over in. Omdat het onderwerp dicht bij het leven van jongeren staat, verwacht het examen dat je de bijbehorende, deels internationale woordenschat vlot herkent.

Het vierde veld is de frankofone wereld en cultuur (le monde francophone). Frans is niet alleen de taal van Frankrijk maar van de hele francophonie: België, Zwitserland, Québec en grote delen van Afrika (de Maghreb en Afrique subsaharienne). Examenteksten kunnen daarom in of over deze regio's spelen, en over cultuur in brede zin gaan: kunst, literatuur, film, muziek, tradities en erfgoed (le patrimoine). Wie weet dat het Frans een wereldtaal is met een rijke geografische en culturele spreiding, plaatst zo'n tekst meteen in de juiste context. Hierin ligt de synthese van dit onderwerp: schrijfdoel, genre én thema bepalen samen hoe je leest. Culturele en thematische achtergrondkennis is dus geen bijzaak, maar een sleutel die ook moeilijke, impliciete teksten helpt ontsluiten.

Uitgewerkt voorbeeld

Een thema en zijn woordveld herkennen

Een examentekst opent met de woorden „empreinte carbone”, „énergies renouvelables” en „gaspillage”. Bij welk themaveld hoort de tekst, en hoe helpt dat je?

De kernwoorden groeperen
„Empreinte carbone” (koolstofvoetafdruk), „énergies renouvelables” (hernieuwbare energie) en „gaspillage” (verspilling) horen alle bij één woordveld.
Het themaveld bepalen
Dat woordveld is dat van het milieu en de duurzaamheid (Afb. 2), een van de vaste examenthema's.
De voorkennis inzetten
Nu je het thema kent, verwacht je verwante woorden (polluer, recycler, la transition écologique) en waarschijnlijk een betogende of informatieve strekking — dat versnelt en verdiept je begrip.

Resultaat: Het thema is milieu en duurzaamheid. Door het woordveld te herkennen, activeer je verwante woordenschat en de juiste verwachting over doel en toon — precies de winst van thema-kennis bij het lezen.

Veelgemaakte fouten

Het woordveld van een thema niet vooraf oefenen, waardoor thematische kernwoorden (bv. „le réchauffement climatique”, „les réseaux sociaux”) in het examen struikelblokken worden.
De francophonie tot Frankrijk beperken en vergeten dat examenteksten ook uit of over België, Zwitserland, Québec en Franstalig Afrika kunnen gaan.

Actieve herhaling

Kies twee van de vier themavelden uit Afb. 2 en stel per veld een woordveldlijst van tien Franse kernwoorden op (met Nederlandse betekenis). Zoek daarna een korte Franse tekst bij één van de thema's en streep de woorden aan die op je lijst blijken te staan.

Actief ophalen

Haal de kernpunten op — onthul ze daarna.

Bronnen: Examenprogramma Frans VWO — domein A Leesvaardigheid (CvTE / Examenblad)

Referenties en bronnen

Bronnen

CvTE / Examenblad

Examenprogramma Frans VWO — domein A Leesvaardigheid

Tekstsoorten en examenthema's

Kernpunten

Het schrijfdoel aan de kop herkennen

Kernpunten

Genre en kleuring herkennen

Kernpunten

Het vertelperspectief bepalen

Kernpunten

Een thema en zijn woordveld herkennen

Bronnen

Tekstsoorten en examenthema's

Kernpunten

Het schrijfdoel aan de kop herkennen

Kernpunten

Genre en kleuring herkennen

Kernpunten

Het vertelperspectief bepalen

Kernpunten

Een thema en zijn woordveld herkennen

Bronnen